Tue 27.03.18

Greta Van Fleet

+ Birth of Joy

Facebook event Share Tweet

Rock! Whole lotta rock!

Nothing more than: a robustly rocking four who, despite their young age, have been touring and scoring for some years (and a few EPs) now. They sound like sweltering metal from last century.
 


For fans of Yep: Led Zep!
Fun fact The four are based in Frankenmuth, Michigan USA. Three of the members answer to the family name Kiszka!

Videos

Response

très mauvais concert- son hyper dégueulasse- j'étais devant le chanteur eet je n'entendais pas sa voix. Le retour de Plant. Il est moins péteux que le chanteur de GVF.
deroissart
J’ai fait la connaissance de Greta Van Fleet avec le titre Highway tune qui rappelait Led Zep par son style mais aussi par la voix du chanteur qui ressemblait très fort à celle de Robert Plant. Ce qui m’avait étonné c’était le très jeune âge des quatre membres du groupe. Leur look assez cliché de hippie m’avait un peu fait sourire et me donnait l’impression qu’il s’agissait d’un groupe préfabriqué pour prendre les dollars des jeunes dont les parents aiment le rock ‘n’roll. Ne voulant pas rester sur un a priori, j’ai eu l’occasion de me procurer une place pour leur concert à l’Ancienne Belgique qui était déjà annoncé sold out depuis quelques mois. Arrivé sur place, je me rends compte que le concert n’a pas lieu dans la salle principale de l'AB (capacité de 2 000 personnes) mais dans la petite salle de l’AB Club (+/- 300 personnes). Je comprends mieux pourquoi le concert est sold out depuis si longtemps. Birth of Joy est la première partie. Groupe hollandais que je ne connais pas, composé d’un batteur, d’un guitariste chanteur et d’un claviériste. Je vous les recommande, leur son psyché m’a beaucoup plus. Le claviériste qui joue sur un vieil orgue hammond sur lequel est posé un autre clavier pour jouer la bass à la Ray Manzarek est une vraie bête. Greta Van Fleet D’emblée, je vous le dis, je ne les ai pas aimés à leur entrée sur scène. Quatre beaux jeunes gars, l’air sûrs d’eux qui s’installent comme s'ils étaient chez eux. Ils ne sont pas plus grands que des frères Young et se ressemblent tous. Pas étonnant, car Wikipedia m’apprend que ce sont trois frères : Josh, Danny et Jake Kiszka. C’est facile de monter un groupe quand tout le monde joue d’un instrument à la maison. Pour se mettre le public dans la poche, ils commencent par Higway tune, et ça marche. Les gens sont réceptifs car le groupe est bon. On voit qu’ils se connaissent sur le bout des doigts. Ils ne se regardent presque jamais. Le petit Jake juste en face de moi nous gratifie d’un solo plus long que dans la version studio. Ce n’est pas un guitariste soliste qui joue 1000 notes à la minute mais plutôt un guitariste rythmique qui sait comment faire sonner son manche pour servir la chanson. Il joue même parfois avec un capo, ce qui est quand même très rare dans un concert de Rock. Le titre Flower power a ensuite aidé à installer l’ambiance rock rétro seventies qui demeurera pendant tout le concert. Le bassiste, Sam, pieds nus, y jouera du clavier pour l’occasion. Le concert durera à peu près 1h30 et je n’aurai pas vu le temps passer. Vous l’aurez compris, le début de ma review était ironique car les Hanson m’ont séduit. Ce groupe a un grand avenir devant lui et je pense que la prochaine fois qu’ils viendront en Europe, ce sera pour occuper de plus grandes scènes. J’ai cru voir qu’ils allaient jouer en première partie des Guns en 2018, ils sont donc sur une bonne rampe de lancement.
bur1206
Geweldig optreden van stel jonge rockers! Voorprogramma mocht er ook wezen. Ik stond bijna helemaal van voren en daar was het geluid prima. Dit had ook het voordeel dat ik van een gebrek aan interesse bij het andere publiek niets gemerkt heb. Ik focuste mij op de band. Er stonden inderdaad een paar fotografen maar die stoorden me niet en ik had ook niet de indruk dat ze anderen stoorden. In het middendeel van het concert had de vocalist het soms een beetje moeilijk maar dat kon de pret niet drukken. Muzikanten haalden het beste uit zichzelf en hun instrumenten. Bij de afsluiting schoot de energie van een flinke drumsolo de zaal in. Tof ook de combinatie van jeugdigheid en een groeiend rock & roll bewustzijn wat zich oa uitte in de gitarist die een gesmaakt Jimi Hendrixje deed door zijn gitaar al spelend in zijn nek te leggen. Tevreden naar huis gegaan!
567578
Ik heb precies een andere avond beleefd, was nochtans NIET rechtdoor naar Clouseau gelopen. Het geluid is blijkbaar iedere keer een probleem in de club als het wat stevig is. Blijven proberen om ze te overtuigen dat ze in een club staan en niet in een stadion, al viel het gisteren wel mee vond ik. Heb ook de nodige last/problemen gehad met de (beroeps ??) fotograaf die van menig was dat een sticker op z'n vest gelijk stond aan het verkloten van een concert voor tientallen mensen. Birth of Joy gaven zich volledig, en hadden hun eigen fans bij die het allemaal leuk vonden. Greeta Van Fleet kan je toch niet anders dan een verademing vinden, komaan. Zelden een groep jonge wolven zo relaxt zien te keer gaan op hun instrumenten, enthousiast en toch alles onder controle. Geluid van zanger mocht beter, akkoord, maar ik ben in elk geval fan (geworden), en van mij mogen ze morgen al terug komen. Dan liefst geen perskaarten uitdelen en die nep fotograven naar Clouseau sturen aub.
sayanne
Het schaamteloze volkje PR mensen en fotografen was ronduit storend en heb ik letterlijk nog nooit meegemaakt in de AB. Vaak wordt er een label op jonge mensen geplakt dat ze meer naar het concert moeten kijken en er meer in op te gaan dan het te beleven via hun gsm.. De hoeveelheid mensen van middelbare leeftijd die ik datgene gisteren heb zien dan was ronduit onuitstaanbaar. De desinteresse droop er bij bepaalde mensen letterlijk van af. Het publiek voelde dood, mak en vaak maakt of kraakt dit een concert al en dat geldt ook voor de band. Wanneer je voor een publiek staat dat écht naar je muziek luistert, teksten meezingt en komt omdat je ze wil zien tegenover een bak vol makke mensen die er zijn om het te hebben meegemaakt is een wereld van verschil en je zag de goesting nummer na nummer letterlijk wegdruipen van de frontman. Het geluid stond totaal verkeerd afgesteld waardoor het heel rommelig klonk. De zanger wist de helft van de tijd niet wat hij nu precies moest doen op het podium en tekstueel liet hij het vaak gewoon over aan z'n broers en drummer om het op te klaren dmv enkele solo's. Zijn broer Sam daarentegen zat er wel lekker in op de bas.
Yannick.Verhasselt556904
GELUID : ........ slechte afstelling ...... de snare van de drumset was VEEL te luid gedurende heel het optreden , als je zoiets niet kan bijsturen als PA-man dan moet je maar ander werk zoeken ....... ook de micro was scherp en hard , soms had ik het gevoel dat de lage hertztonen met opzet helemaal ontbraken.......... DE GROEP : ...... nogal wat werk aan de winkel ........ een heerlijk jankende gitaar, maar veel te lange solo's ........ de baslijnen waren mooi versierd , al mag het basgeluid was droger overkomen , staccato ....... de drummer moet wat meer afwisseling inbrengen , helaas heb je daarvoor ook de andere helft van het drumstel nodig ........ de zanger , soms uniek stemgeluid , maar je mag dat niet uitmelken , wat meer zang en minder geschreeuw, en daarmee bedoel ik de talrijke pogingen om zijn stem te vervormen ........ een cover heb ik gemist , dat hoeft echt niet ...... BESLUIT : ........ laat de groep maar wat rijpen , met een 2e gitarist of een toetsenman kan je het genre helemaal openbreken ........ maar ze mogen/moeten best terug komen ........
Willem.de Ridder681608
Good young Chicago band quite a bit like Led Zeppelin and some songs more like Deep Purple in Rock. They were good anyway, the venu was packed and the crowd loved them. Hope they come back again!!
Paul M - Brussels
Het is geleden van februari 2015 dat ik nog zo ontgoocheld was in een optreden. Dit was NIET goed, verre van zelfs. Dat deze jongens Led Zeppelin schaamteloos kopiëren - ik spreek over 'kopiëren', niet 'beïnvloed zijn door...'! - tot daaraan toe. Ik zag dit live wel goedkomen mits ze zich zouden smijten, de rock&roll van het podium zou spatten zoals dat enkel in een kleine club kan. Ik zag echter - vooral in de frontman - een poser die vooral bezig was met hoe hij zou overkomen en hoe hij zo getrouw mogelijk elke uithaal en nuance van de jonge Robert Plant de zaal kon insturen. Bij het tweede nummer deed dit zelfs (letterlijk) pijn aan de oren. Enkele (echte) muziekkenners wisten me nog te vertellen dat het muzikaal zelfs vrij slordig was. Hier stonden geen gretige jonge wolven, wel overgehypte kiddo's. Van kiddo's gesproken, in zag en voelde héél wat méér rock&roll bij het optreden van Jessie Reyez (hiphop/soul/pop) in Bitterzoet een dikke maand terug, waar de zaal weldegelijk in vuur en vlam stond, inclusief een potje stagediven, en de jonge Colombiaans/Canadese het podium zowat afbrak, dan bij dit viertal. Op naar de volgende. Laat de hype maar snel overwaaien.
jvdm
You have to be logged in to post a reaction.
No AB account yet? Register here.

Your visit to AB

Mobility

Our concerts usually finish at 10:30 pm: that way you can still catch the last train home!

Plan your route

Hungry before the concert

Eat something in our AB Café & Resto. Enjoy your meal!

Reserve your table

Order your drink tokens now

That way you don't have to queue and you can go straight to the bar

Order

Fanmail

Share your latest musical discoveries with us! That way you will be first to know when they visit AB.

Connect with Facebook Connect with Spotify