“The ideal antidote” (James Holden) voor “the present global hellscape” (DJ Haram)
Met om en bij vijftig namen op het programma en een drietal gloednieuwe locaties, oogt het programma van BRDCST 2026 best overweldigend. De programmatorische tentakels strekken zich geografisch meer dan ooit uit met acts uit IJsland, Zweden, de VS, Spanje, Japan, Zuid-Korea, Ierland, Iran, Duitsland Marokko, het VK, Kenia, Frankrijk, Zuid-Afrika en Bolivia.
Het festival voert de genrefluïde programmatorische lijn nog steeds hoog in het vaandel: hiphop, noise, folk, black metal, neo-klassiek, drone, avant-garde, artpop, cloud rap, traditionele Ierse muziek, postmetal, improv, (free) jazz, gnawa, ambient, dub, grime en trance vloeien vlekkeloos in elkaar over.
Eén ding hebben de acts vaak gemeen: hun doorgaans unieke signature sound die algoritmes spaak doet lopen en hen met de ogen toe onderscheidt van AI-gegenereerde muziek. Met graagte loodsen we jullie door het programma aan de hand van een aantal handige clusters.
BRDCST curatoren Keeley Forsyth, Stephen O’Malley (Sunn O)))) en Ichiko Aoba maken hun line-up bekend
De Japanse Ichiko Aoba speelt op haar Europese tournee inmiddels overal voor zo goed als uitverkochte zalen, maar fungeert tijdens BRDCST voor het eerst als curator. Haar grootste coup de coeur is misschien wel de Japanse band GEZAN, met wie ze een heel bijzondere band heeft - met frontman Mahito the People vormde ze ooit het duo NUUAMM.
GEZAN omschrijft zichzelf als “a dizzying blend of punk, prog, jazz and artrock” en is in het Westen nog steeds een hidden gem, terwijl ze in hun thuisland in zalen spelen die het equivalent zijn van pakweg Madison Square Garden. Schuiven ook aan bij de Aoba-dis: de IJslandse muzikante Jófríður Ákadóttir a.k.a. JFDR, die door Björk als inspiratiebron wordt geciteerd, en de Parijse improv gitarist Julien Desprez (zie ook: MOPCUT en ABACAXI), die verbaast door zijn manier van spelen, gebaseerd op de techniek van tapdans (!).
Onder het credo Stephen O’Malley presents Ideologic Organ viert de bezieler van het dronegezelschap Sunn O))) de vijftiende verjaardag van zijn label. Zo is er celliste Lucy Railton - bekend van haar samenwerking met Kali Malone of haar bewerkingen van Bach op ECM - die haar gelauwerde debuut Blue Veil brengt, door Pitchfork omschreven als “breathtaking”.
Golem Mecanique is de nom de plume van de Franse multi-instrumentaliste Karen Jebane, die een persoonlijk eerbetoon brengt aan filmmaker Pier Paolo Pasolini en haar hedendaagse folk kruidt met het DNA van black metal. Jessika Kenney is op haar beurt “internationally regarded for her spellbinding timbres” en haar samenwerking met onder anderen Sunn O))). De Amerikaanse componist Timothy Archambault tot slot verdiept zich in de native American Algonquin flute en schippert tussen avant-garde en minimalistische folk.
Keeley Forsyth schuift als eerste Rainy Miller naar voor, die met Joseph, What Have You Done? garant stond voor een van de knapste albums van 2025. Crack Magazine: “Rainy Miller’s sound is a smorgasbord of avant-garde abstraction, amorphous RnB, ambient, industrial, drill, and early grime.” Forsyth - als actrice momenteel in opnames voor een gloednieuwe BBC-televisiereeks - maakt binnenkort haar volledige line-up bekend.
BRDCST label focus: AD 93 (“Label of The Year 2025”, Pitchfork)
Met Moin, Coby Sey, SKY H1, Holy Tongue, Valentina Magaletti en recent nog revelatie YHWH Nailgun, passeerden reeds flink wat acts van het Londense label AD 93 de revue tijdens BRDCST. Toeval of niet: Pitchfork katapulteerde het tot Label of The Year 2025 en bestempelde AD 93 tot “one of the most interesting, unpredictable, and ambitious record labels working right now”. In 2026 leggen we bewust de focus op het label.
Onze eregasten: james K, die voor het eerst met een liveband de baan opgaat en grossiert in “jaren negentig downtempo, triphop en shoegaze met moderne elektronica en een vleugje artpop à la Caroline Polachek, alsof het recht uit de toekomst komt”, volgens 3voor12. feeo leverde met haar album Goodness volgens Pitchfork “one of the most breathtakingly beautiful albums of the year” af, met een knipoog naar Beth Orton, Beth Gibbons en Tirzah.
De Ierse performer en experimentele artiest Olan Monk tot slot begeeft zich op het spannende kruispunt van “elements of shoegaze, witch house, cloud rap and Irish traditional music”.
AB neemt de gloednieuwe ruimtes AB Salon en AB Antenna in gebruik met een reeks bijzondere ochtend-, nacht- en headphoneconcerten
De officiële opening is pas gepland voor het najaar van 2026, maar tijdens BRDCST testen we alvast volop onze gloednieuwe ruimtes AB Salon en AB Antenna uit. Die bevinden zich in het net gerenoveerde en aanpalende gebouw in de Steenstraat. AB Salon heeft tegenover zijn vorige incarnatie een flinke upgrade gekregen. Zo beschikt deze intieme plek - met een capaciteit van 55 personen - nu over een heuse tribune, wat het zitcomfort ten goede komt en (opnieuw) over een top-notch geluidsinstallatie.
Tekenen present: onder andere de IJslandse thereminspeelster Hekla, de Galicische doedelzakspeelster Carme López, de Ierse vioolspeler Ultan O’Brien en het superbe Klinck Trio dat hun debuut My Hair Is Everywhere presenteert. Extra uitkijken is het naar het unieke internationale samenwerkingsverband van greyfade labelbaas Joseph Branciforte en Jozef Dumoulin, door The Wire omschreven als “a new duo project exploring the sonic possibilities of the Fender Rhodes. About as far from 1970s Herbie Hancock as it’s possible to imagine”.
Daarnaast verzorgt de virtuoze pianist Frederik Croene een heus ochtendconcert met een ode aan gestorven luchtvaartpioniers zoals - om in de sfeer te komen - Yukio Seki, de allereerste kamikazepiloot ooit. Tubiste Berlinde Deman verzorgt op haar beurt dan weer een middernachtconcert en is op zoek naar verstilling met haar voorliefde voor het 16de-eeuws blaasinstrument de serpent. Voor zij die zacht de nacht willen ingaan.
In AB Antenna (capaciteit: 100 personen) zal de Luikse, neoklassieke pianist Grégoire Gerstmans - die schitterde met zijn debuut Hypnagogie, waarbij het toonaangevende tijdschrift Les Inrockuptibles sprak van “une beauté à tomber” - drie (!) dagen op rij een uitermate intiem headphoneconcert verzorgen. Een mooiere muzikale doop kan je een gebouw niet toewensen.
BRDCST te gast in de indrukwekkende kunstgalerij VanhaerentsArtCollection
We kondigden het eerder al aan: onze samenwerking met de ronduit imposante VanhaerentsArtCollection, een A-B-S-O-L-U-U-T verborgen parel in een voormalig industrieel gebouw in de Brusselse Anneessenswijk, op een boogscheut van AB. BRDCST is vereerd om hier te gast te zijn. Niet alleen zullen er concerten plaatsvinden, BRDCST bezoekers kunnen er ook werken van onder anderen Damien Hirst, Antony Gormley, David Hockney, Jeff Koons, Paul McCarthy en Cindy Sherman aanschouwen.
Stephen O’Malley vult er het programma in (zie eerder) op zaterdag 4 april. Tekenen present op zondag 5 april: de Zuid-Koreaanse Park Jiha, die schippert tussen bloedmooie ambient en neoklassiek. The Guardian: “The Korean composer calls to mind Björk and Philip Glass.” Ook van de partij: de jonge Iraans/Koerdische tanburspeler Mohammad Mostafa Heydarian, volgens Dusted Magazine “a revelation that has to be seen to be believed”.
Met Maalem Houssam Guinia - die eerder samenwerkte met James Holden - weerklinkt de klank van de guembri, een driesnarige luit die de basis vormt van zijn rauwe signature sound. Zijn indrukwekkende album جوف الليل (lees: Dead of Night) wordt omschreven als “delicious raw, deep, hypnotic and spiritual Gnawa music from Morocco”.
Wie de openingstrack Just because I have a Dick doesn’t mean I’m a Man beluistert uit Joy Guidry’s (VS) debuut Radical Acceptance weet meteen met welke demonen ze kampt. Een zwarte vrouw in een mannenlichaam die worstelt met vooroordelen, mental health issues, racisme en het gevecht daartegen. Die strijd beslecht ze op prachtig meditatieve wijze op de scheidingslijn tussen ambient, gospel, experimentele jazz en textured electronics.
BRDCST Artist In Residence: Fenne Kuppens gaat solo
Whispering Sons frontvrouw Fenne Kuppens verklaarde recent: "Het is altijd een droom van mij geweest om een soloplaat te maken. Dus wie weet komt dat er ooit aan. Ik ga er ook gewoon hard voor werken.” En kijk: BRDCST biedt Kuppens - die in 2019 al present was op het festival met Whispering Sons - een vijfdaagse residentie aan. Ze zal achter de schermen in het gloednieuwe AB Salon volop werken aan nieuw materiaal. Kuppens toont een muzikale kant van zichzelf die we nog niet kennen: verstild, spaarzaam, breekbaar en introspectief. Het resultaat valt te ontdekken tijdens BRDCST. Benieuwd! Meer dan zelfs!
“A renewed fascination with noise and distortion” (Resident Advisor): welkom Los Thuthanaka, DJ haram, Nihiloxica en Lord Spikeheart
Het toonaangevende online muziekplatform Resident Advisor - dat zich richt op elektronische muziek - merkte in hun jaaroverzicht van 2025 een opmerkelijke trend op: “A renewed fascination with noise and distortion (...) as a rejection of the overpolished club tools that continue to flood the scene.”
Het toonvoorbeeld? Los Thuthanaka, het project van de Amerikaans-Boliviaanse Chuquimamani-Condori (beter gekend als Elysia Crampton) en diens broer Joshua Chuquimia Crampton, die met hun gelijknamige debuut Album of the Year werden bij Pitchfork. Resident Advisor: “It’s a fucking trip. One that might forecast the future of electronic music.” BRDCST beaamt: het moet zowat de meest bevreemdende muzikale uppercut van 2025 zijn geweest. Los Thuthanaka mag dan ook in stijl BRDCST afsluiten.
Het door Aphex Twin approved percussiecollectief Nihiloxica schoof met hun jongste album eveneens op naar abrasiviteit, of wat The Guardian bestempelt als “a polyrhythmic assault, running the gamut from industrial techno to doom metal”. Eerdere BRDCST-gast Lord Spikeheart voert op zijn jongste EP REIGN de dreiging nog harder op met Igor Cavalera (huidig Soulwax drummer). Resultaat: spijkerharde Keniaanse, door black metal beïnvloedde noise/hiphop.
De in Brooklyn residerende DJ Haram (tevens ½ van 700 Bliss, haar duo met Moor Mother) tot slot omschrijft zichzelf als “a multidisciplinary propagandist” en werd door The Quietus omschreven als “abrasive, politically charged noise-rap meets fractured club sensibilities”. Haar debuut ziet ze als een muzikaal antwoord op “the present global hellscape”.
Toeval of niet: James Holden liet zich na zijn passage op BRDCST ooit ontvallen: “BRDCST is the ideal antidote for paranoia & hysteria.” Als we naar de huidige wereldpolitiek kijken, leek het wel een toekomstvoorspelling. Moge BRDCST dan ook effectief “the ideal antidote” zijn voor “the present global hellscape”.
Kurt Overbergh
Curator BRDCST-festival
