Terwijl alle kids in het stadje Whittier in Californië zich bezig hielden met het spelen in hardcore en metalbandjes ontstond er in de nabijgelegen suburbs een meer dansgeoriënteerde post-punk scène waar Funeral Party ontkiemde. Al snel maakten ze een naam voor zichzelf en kwamen zo op de radar van de vaste studiotechnicus van The Mars Volta genaamd Lars Stalfors. Deze nodigde hen uit in de studio van The Mars Volta voor een opname die iemand omschreef als ‘At The Drive-In meets The Strokes played with total fury and conviction’. Voorbije zomer werden ze op een ontiegelijk uur het Pukkelpoppodium opgeschopt maar HUMO zag er toch wat in: ‘spelen strak ingegespte postpunk, en schrijven knappe songs’. Met een album dat in januari bij Sony verschijnt is het tijd voor een revanche in de ABClub.

‘Familiar Sounds’ van Buffoon verscheen op 15 november op het eigen label Buffoon Recordings in een fysieke distributie van Konkurrent. Bezieler, componist en spilfiguur van Buffoon is Peter ‘Pi’ Vleugels (gitaar & zang). Al 20 jaar smeedt hij songs die het laatste decenium samen met bandleden Niels Hendrix (gitaar & zang), Dave Schroyen (drums) en Mimi Van De Put (bas & zang) live brengt. Na een reeks demo’s en de EP ‘Baloney’ was het hoog tijd voor een full album; dit keer gemixt door de hipste knoppengeselaar in het Belgenland, Luuk Cox (Shameboy, Tim Vanhamel, Arsenal en Krakow). Oude rot Frank Arkwright masterde (en werkte reeds samen met Belle And Sebastian en The Smiths). Peter knutselde eigenhandig het artwork in elkaar. Het resultaat is 40 minuten rock-’n-roll, recht voor de raap, zonder gezever en zonder pretentie, maar wel met klasse. De songs gaan van intiem over grappig naar energiek en hevig, maar alles klinkt 100% Buffoon.