Midden jaren ’80 kocht ik, via een cassette-collectief dat enkele vrienden runde, een compilatie cassette, zonder doosje, maar verpakt in een plastiek hoesje met een blauw-grijs boekje erbij. Mijn aandacht werd getrokken omdat o.a. New Order, Tuxedomoon en Simple Minds er op stonden, bands waar ik toen gek van was. De andere artiesten op de compilatie waren mij totaal onbekend (Robert Wyatt, Soliman Gamil en poëzie van Vladimir Mayakovski). De cassette bleek T1 - Feature Mist te zijn, de eerste release van een nieuw Brits cassette label: Touch. De muziek op de cassette en het artwork hebben sindsdien mijn hele muzikale goesting bepaald en Touch is voor mij nog steeds één van de interessantste labels die ik ken.

In 2012 viert het Londense label zijn 30e verjaardag en dat zullen we geweten hebben. Niet enkel brachten ze dit jaar enkele uitzonderlijk releases uit ook waren er wereldwijd verschillende events om deze verjaardag te vieren. Buiten New York, Glasgow, Madeira,… was één van deze unieke events de Touch. avond eind augustus tijdens het Feeërieën festival waar we konden genieten van BJ Nilssen, Philip Jeck en Biosphere

Als afsluiter van dit feestjaar organiseerde ze een 2 daagse in art-center Beaconsfield, in de buurt van Vauxhall Station, London, waarbij er in de namiddag gesprekken en infosessies waren en er ’s avonds enkele van de meest interessante artiesten van het label kwamen concerteren.

De namiddagen verliepen telkens volgens een gelijkaardig stramien: gesprekken met verschillende personen die in het bestaan van Touch. een belangrijk rol hebben gespeeld.

Deze gesprekken werden geleid door Mike Harding of Jon Wozencroft, de 2 gedreven figuren die in 1982 het lumineuze idee hadden om een label op te richten en daar nu nog steeds met evenveel bezieling en liefde voor de muziek en hun artiesten mee bezig zijn.

Dag 1 startte met Jon Wozencroft die kwam schetsen hoe het indertijd allemaal begonnen is en hoe ze uitgegroeid zijn tot een collectief artiesten (‘in fact, they are all friends’) die op hun eigen unieke manier hun stempel gedrukt hebben op de electronische en electro-akoestische muziek en het gebruik van field recordings in de hedendaagse muziek.

Na deze introductie, waaruit blijkt dat Wozencroft een vlotte verteller is en zijn uitleg doorspekt met grappige anecdotes, komt er een meer technische uiteenzetting waarbij Denis Blackham, de vaste ‘mastering engineer’ van Touch. (+ van een indrukwekkende lijst andere artiesten, check het www), en Christian Fennesz komen spreken over hoe het geluid van de Fennesz’ Venice, de meest succesvolle Touch. release so far, tot stand gekomen is.

Denis Blackham & Christian Fennesz foto: © Fabio Lugaro

Volgende gesprek werd een erg interessante uiteenzetting tussen Jon Wozencroft, Denis Blackham en Jason (van Transition Mastering Studios) over het (kwaliteits) verschil tussen analoog en digitaal geluid, het nefaste gevolg van mp3-compressie voor de geluidskwaliteit van de muziek en hoe artiesten, label en luisteraars daar mee omgaan.

Hierna kwamen schrijver, journalist en cartoonist Edwin Pouncey (aka Savage Pencil) en Jon Wozencroft over hun beider platencollectie spreken. Pouncey komt op 22 december trouwens naar de AB waar hij tijdens Amenra’s MassV- release show een lezing komt geven over Subterranean Metal.

Na dit luchtige intermezzo ging het er terug wat serieuzer aan toe met een gesprek tussen Mike Harding, Tony Myatt (University of Surey), Seb Jouan (Aecom Acoustic Desing, Arts & Culture) en Hildur Gudnadottir over de opnames van Hildurs’ laatste album in ‘multi-channel hi-audio’ en de toekomst van deze manier van opnemen/afspelen die te vergelijken valt als een 3D surround systeem.

Tussenin de gesprekken waren er telkens korte audio interventies met materiaal uit de Touch. archieven, zo konden we o.a. naar oud werk van Panasonic en Ryoji Ikeda luisteren. De eerste namiddag werd afgesloten met 2 screenings / luistersessies: Coda Plus 47 van Fennesz en Ryoji Ikeda en Liquid Music van Fennesz.

Vanaf 20u. waren er concerten in de achterzaal van Beaconsfield (The Arch), een met bakstenen gewelf overkoepelde hangar, onder een drukke spoorlijn van de London Underground, waar schimmel-/vochtplekken van de muren brokkelde, er enkele keren per minuut een metrostel boven onze hoofden donderden en de akoestiek, op zijn zachtst gezegd, niet ideaal was voor het soort artiesten die we de komende 2 dagen hier aan het werk zouden zien. Maar niemand van het aanwezige publiek of de artiesten liet dit aan zijn hart komen en iedereen keek uit naar de crème de la crème van de artiesten op de Touch. roster.

Starten deden we met een prachtige set van Hildur Gudnadottir die haar laatse album kwam spelen. Voor de gelegenheid werd deze in surround uitgevoerd wat, door de slechte akoestiek van de ruimte, spijtig genoeg geen meerwaarde was aan dit voor de rest prachtige concert.

Nadat Hildur iedereen figuurlijk murw geslagen had kregen we een eerste audio-interventie in de vorm van David Toop met een fragment (en dia-voorstelling, zowaar) uit zijn Yanomami Shamanism (uitgebracht op Touch. in 1984 als T4).

Hildur Gudnadottir foto: © Fabio Lugaro

Volgende in rij was Philip Jeck. Zijn set verschillde niet zoveel van wat we eerder dit jaar van hem op Feeërieën hoorden maar het werden wel 40 erg intense minuten waarbij Jeck, alweer uitgerust met 2 oude platenspelers, enkele effecten, een minidisc speler en enkele effecten, het voltallige publiek (ik schat zo’n 300 pers.) op zijn hand kreeg.

Nadien kregen we nog 2 ‘audio interventions’ voorgeschoteld: een nieuw stuk van BJ Nilsen: ‘The cackle of dogs and laughter of death’ opgenomen aan de School of Hygiene and Tropical Medicine in London en ‘Brussels Nord’ van Chris Watson, zoals u al kan raden, opgenomen in het Brusselse Noord station toen Chris Watson in 2011 hier een workshop kwam geven.

Afsluiter van de eerste dag was een ongeloofelijk mooie performance van Fennesz. Na een introductie door Wozencroft “he (Fennesz) can turn algorythms in emotional fields” speelde hij een erg agressieve en luide set. Fennesz bracht enkel nieuw materiaal waarbij de nadruk veel meer op zijn gitaarspel ligt, nog nooit zagen we de Oostenrijker zoveel en zo hard zijn snaren beroeren.

Toen ik eerder die avond Christian Fennesz in een naburige pub tegenkwam, hij was op zoek naar Philip Jeck (!!), zei hij dat hij erg uitkijkt naar zijn komende optreden in Brussel (de Laika avond op 26 januari) en om Brussel en de AB nog eens te bezoeken (en te gaan eten bij Comme Chez Soi!) hij vond ook dat het één van de beter billings is waar hij de laatste jaren mee op de affiche staat. Ik vermoed dat de akoestische condities ook iets beter zullen zijn dan het hol waar hij vanavond speelde.

In het eerste namiddag gesprek van dag 2 sprak Mike Harding met de ontwerpers van de Touch. website en IOS app over de aanwezigheid van het label op het wereldwijde web en hoe ze reageren op de nieuwste online ontwikkelingen.

Vervolgens was er een gesprek met de curator van The British Library waar sinds enkele jaren het hele archief van Touch Radio (check dit op de Touch. site, erg de moeite!) ondergebracht is.

Hierna volgde enkele gesprekken, geleid door Wozencroft, over het grafische design van Touch. door de jaren heen en het belang hiervan voor een label als Touch.

Afronden deden we met een 2 uur durend dubbelgesprek tussen Jon Wozencroft en Peter Saville. Twee grafisch ontwerpers wiens invloed op de muziek gerelateerde design van de laatste 30 jaar nauwelijks kan overschat worden. De eerste natuurlijk als huisontwerper van Touch en de 2e als de man die bijna alle releases van het legendarische Factory Records van zijn prachtig artwork voorzien heeft.

De concerten ‘s avonds startte met een set van Thomas Köner, nieuwe signing op Touch., maar wel al jaren actief als multi-media artiest in het art circuit. Zijn set was opgebouwd uit diepe drones waar fieldrecordings tussen geweven werden. Misschien was het de vochtigheid en de koude, maar zijn set kon mij minder boeien.

Eerste intermezzo die avond was een kort poetisch moment van en met Bruce Gilbert (Wire) waarin hij voorlas uit ‘Sliding off the World’ en dit ondersteunde door live gebrachte soundscapes.

Concert n°2 was een prachtset van CM Von Hauswolf.

Met zelfgemaakte elektronica (o.a. een toestel met 6 oscillatoren), sleepte hij de aanwezigen mee in een, uit verschillende sinus waves en het electronisch bewerken van zijn ademhaling, opgebouwd stuk waarbij je het gevoel had dat je één werd met de hele omgeving.

CM Von Hauswolf foto: © Fabio Lugaro

Als tussendoortje kwam Jon Wozencroft nog vertellen over een piraatuitzending die hij midden jaren ’80 maakte met Jon Savage voor Network 21.

Afsluiter van de 2 daagse was een inspirerende set van Biosphere. Geir Jenssen (aka Biosphere) konden we op de Feeërieën ook al sterk bezig zien en deze keer was zijn set zowaar nog beter dan afgelopen zomer. Eerste deel was nieuw werk. Dit ging, bijna zonder het te merken, over in een bewerking van Arnold Schoenberg’s ‘Verklärte Nacht’. Zoals van Biosphere te verwachten was nam hij ons mee in een trip van electronische muziek en minimale beats, doorspekt met fieldrecordings.

Na een kort afscheid door Jon Wozencroft ging iedereen de koude Londonse nacht in met een meer dan voldaan gevoel.
Deze 2-daagse laten zien dat er nog labels zijn die mee denken met hun artiesten, die eerlijke kansen geven aan jonge kunstenaars, die proberen een band op te bouwen met hun publiek en dit publiek méér dan enkel muziek bieden, dat er nog labels zijn die niet enkel op winstbejag uit zijn en compromisloos kiezen voor kwaliteit. En misschien het belangrijkste, zich laten leiden door hun liefde voor muziek in elke stap die ze nemen.

Interessante links:
http://www.touchmusic.org.uk/
http://en.wikipedia.org/wiki/Denis_Blackham
http://www.fennesz.com/
http://www.hildurness.com/
http://www.philipjeck.com/
http://davidtoopblog.com/
http://www.koener.de/
http://www.cmvonhausswolff.net/
http://www.biosphere.no/