Sinds begin november prijken aan de muren van het AB Café enkele blow-ups van het Noorse label Smalltown Superjazzz. Dit is het broertje van Smalltown Supersound en Smalltown Supernoise en heeft in zijn vijfarig bestaan een dertigtal releases op zijn conto geschreven. Drijvende krachten achter het label zijn drummer Paal Nilssen-Love en saxofonist Mats Gustafsson die deel uitmaken van bands als The Thing, Splatter, Lean Left en Offonoff. Voornaamste pijlers van hun muziek zijn innovatieve jazz en improvisatie.

De expositie bestaat uit een bescheiden verzameling aan uitvergrote albumhoezen ontworpen door de Noorse graphic designer Rune Mortensen en siert de bovenverdieping van het AB Café. Daar moet je wel boven de hoofden van keuvelende bezoekers kijken, aangezien de blow-ups aan de flank van een rij tafeltjes zijn opgehangen. De ideale manier om te bezichtigen is dus bij het consumeren van een warm of verkwikkend drankje, want de kou overheerst niet alleen Noorwegen.

Opvallend is Mortensens sobere zwart-wit stijl waarin de meeste hoezen gedrenkt zijn. Het motto lijkt wel ‘hoe mindert opsmuk, hoe beter’, want soms bestaat de hoes uit niet meer dan gephotoshopte tekst op een zwarte achtergrond. Als er al beelden worden gebruikt, zijn die opzettelijk low-profile gehouden. De stuurs kijkende koppen van The Thing of enkele live snapshots verwerkt in kinderlijke typografie getuigen van een in-your-face en anarchistische attitude. ‘Action Jazz’ lijkt zelfs van tussen het vuil geraapt en toont een compositie van vuilniszakken en verfomfaaid papier.

Hier en daar zijn echter ook enkele fraaie fotografische plaatjes tot stand gekomen. ‘Seven’ speelt met sublieme schaduwen van een bouwvallig gebouw en het serene ‘Milwaukee Now’ is zowaar in kleur, maar dan met een korrelige kwaliteit die de afgebeelde pier toch iets wrang en mijmerend meegeeft.

Omdat Rune Mortensen zich niet enkel op fotografie en typografie vastpint, hebben sommige hoezen een abstracte en hypnotiserende invulling gekregen. Eén van de eerste werken in het rijtje is een mysterieuze, zwarte vlek die aan de randen uitdijt in wazig blauw, als een opgebrande zonnevlek die op het netvlies naspookt. Lean Left heeft dan weer wat mee van een exploderende Rorschach inktvlek die onheil en doem lijkt te voorspellen, of wat je er zelf maar wil in zien.

Jammer genoeg loopt de expo ten einde op 30 november, nét voor de labelnight van Smaltown Supperjazzz in AB, waar The Thing en Splatter hun experimentele jazz ten gehore zullen brengen.