Dit is een Liveurope concert, een Europees initiatief dat concertzalen ondersteunt bij de promotie van opkomend muzikaal talent uit Europa.

Wat gebeurt er wanneer twee rusteloze klankzoekers elkaar vinden tussen traditie en experiment? Iztok Koren en Raphael Rogiński maken van die ontmoeting een levend landschap waarin folklore, improvisatie en verbeelding in elkaar overvloeien. Hun muziek vertrekt vanuit een diep respect voor oude klanken, maar weigert zich te laten vastpinnen op één traditie. Het resultaat: een voortdurend transformerende polyfonie, rijk aan textuur, nuance en spanning. 

Met een arsenaal aan onconventionele speeltechnieken en een fascinatie voor alternatieve stemsystemen bouwen ze een universum dat tegelijk archaïsch en futuristisch aanvoelt. Hun samenspel is organisch en intuïtief, als een gesprek zonder woorden. Zelf omschrijven ze het als een “Byzantine-steppe tale”, een hedendaagse vertelling die wortelt in folklore, maar resoluut vooruitkijkt.

Live ontvouwt die wereld zich als een hypnotiserende trip langs onbekende oorden, een klankornament waarin culturen, ideeën en stemmen samenkomen in een grensoverschrijdende taal. Samen vinden Koren en Rogiński een gedeeld geluid dat schuurt, verbindt en blijft resoneren, lang nadat de laatste noot is weggestorven.

Iztok Koren 

De Sloveense multi-instrumentalist Iztok Koren beweegt al jaren buiten de platgetreden paden. Van de speelse postrock van ŠKM banda tot het rauwe noisecoreduo Hexenbrutal en het internationaal gelauwerde freakfolktrio Širom: telkens zoekt hij de randen op. 

Daarnaast ontwikkelde hij een verstilde solopraktijk en componeert hij voor theater, dans en film. Met een indrukwekkende waaier aan instrumenten, van banjo en balafon tot morin khuur en synthesizer, creëert hij soundscapes die zowel intiem als avontuurlijk zijn.

Raphael Rogiński

Raphael Rogiński is gitarist, componist, onvermoeibaar onderzoeker en geldt als een sleutelfiguur binnen de hedendaagse experimentele en improvscene. Met wortels in jazz en klassieke muziek en een diepgaande fascinatie voor etnomusicologie verkent hij klanken uit onder meer Turkse, Koerdische en Armeense tradities.

Zijn werk balanceert voortdurend tussen historisch bewustzijn en radicale vernieuwing, met projecten die reiken van eigenzinnige herinterpretaties van Bach en Purcell tot samenwerkingen met Romamuzikanten en avant-garde artiesten. 

Al van jongs af aan werd Rogiński gedreven door een intense artistieke drang, aanvankelijk als aspirant-beeldhouwer, tot de gitaar zijn pad kruiste. Zijn vroege spel was rauw en onstuimig, maar evolueerde naar een stijl die vandaag tegelijk sierlijk, uitgepuurd en meditatief klinkt, met subtiele echo’s van American primitivism. Met een unieke fingerpickingtechniek creëert hij een gelaagde klank die doet vermoeden dat meerdere gitaren tegelijk spelen.

Zijn cultstatus kreeg een extra impuls met de heruitgave van Plays John Coltrane and Langston Hughes (2015), door Pitchfork bestempeld als zijn meesterwerk. Daarin herschept hij Coltrane’s repertoire op radicale wijze: herkenning maakt plaats voor verbeelding en de afstand tot het origineel wordt net de kracht van zijn interpretaties. Rogiński’s werk is geen reconstructie, maar een heruitvinding. Een voortdurende zoektocht naar nieuwe vormen voorbij het bekende.