Boterhammen In Het Park - dag 4

Zijn die niet goed wijs? Niet goed wegwijs? Die West Vlamingen!? Hier in mijn Warandepark stonden er vandaag twee op de kioske, en het was aardih om te goren, daar niet van. Maar die tweede plezante kale pee (de eerste was een behaarde brave mee) die eerste dus die riep toch almeteens Brussel West Vlaams! En dat is dan om te lachen zeker? Maar den dezen hier, u weet wel: den Eek, mascotte van de Boterhammen, Eekhoorn van geboorte en al jaren pront present op de Boterhammenaffiches, die Eek dus, die heeft daar toch geen boodschap aan. Alsof Brussel ineens aan de kust zou gaan liggen? Ze mogen veel proberen: Brussel zeekanaal, Bruxl Plage, maar hey, hola, ik ben nog altijd een eekhoorn geen zeekhoorn, zijkerst!

Maar u wou een verslag? Sla mij dood als dit niet interessant is: veel volk vanmiddag! Dat kan tellen als indicatie van de luistercijfers, niet? OK, pardon, donna, ik ben ermee aan het dollen, maar het was vanmiddag weer mega giga aangenaam. En pas op, we blijven realistisch: er werd zelfs gewaarschuwd voor - als ik het goed gehoord heb - gouddieven, of voor mij zo mogelijk nog erger: houtdieven? Ambetant, en ik wil er van af zijn (en waar ik mijn proviand verstop gaan ze deze week niet te weten komen, want deze Eekhoorn wipte weer fluks van boom naar boom zo de backstage binnen en backstage is Engels voor achtertoneel en wat zich daar afspeelt dat is echt iets voor het achterste van mijn keel... maar daarover straks misschien meer.)

Hoog tijd voor muziek! En inderdaad het was weer gooh tiet met Hannelore Bedert en Flip Kowlier! De deerne Hannelore Bedert heeft binnenkort een nieuwe cd uit, en die wou ze nog niet uitdelen, maar wat ze op het podium weer aan présence tentoon spreidde was de de de max. Uiteraard met dat accent van voorbij Gent, en blijkbaar een beetje ziekjes maar zo parmantih kragtih en heestih. En die problematiek van de h omgooh en de h omlaah daar is ze zelf over begonnen, ons heheuhn werkt nog met volle eug teuhn, wê! Pardon, genoeg verghaspeld. In ieder geval was het immens vertederend hoe haar stem bij dat 'het is feest vandaag' zelfs kon klinken als als een hele speelkoer vol kinderkoren. Waw da, in combinatie met die volwassen topics en speelse akkoorden - hogere oorden!

 

Ow ziet, daar vanachter backstage: twee Anciaux's voor de gratis prijs van één! De ene met meer anciëniteit en de jongere met meer aanhang en minder tijd. Maar vanmiddag sowieso ineens veel meer volk aldaar -

ze moesten de soep met zakken aanslepen en de boterhammen met torenhoge plateaus, echt waar, zelf gezien, wonderbaar, nie min! Maar het voornaamste, natuurlijk, en dat is ons groot geluk: Flip Kowlier, dat muzikaal lekker stuk. Ne schone mens, zelfs in losse tshirt, maar vooral een goedmoedige liedjespleger. Ik bedoel, dat ik joel en uitkraam met een brede smoel: 't is toch altijd plezier en vertier bij die Fluppe Kowlier, tot en met niet meteen dansen maar toch zeker heerlijk wiegen met zijn maten, mijn maten, die hit die blijft die blijft die blijft euh haken.

 

En ik kan u vertellen, zonder dat ik iets kwijt ben (tenzij mijn mening, maar wat is die waard): in tegenstelling tot het overrompelde Boterhammenpublieksterrein: geen zigeunertypes in de backstage chez les vip! Hoe zou

dat zo komen? Bijna zeker omdat daar alles gratis en in glas was, ja toch? En bedelen, ik bedoel bédelen heet daar natuurlijk lobbyen. Maar vooral origineel, en zie even de foto hierbij: dit was vandaag de setlist van Flip Kowlier. Een schoon schoteltje, opgelet (en setlist is Engels voor een lijst van de te spelen nummertjes in volgorde gezet). Meestal zijn dat dan saaie fotocopietjes, maar hier in het park, en met zoveel muzikanten, dan is het papier al rap op, en dus werden het de voorradige papieren talloortjes versierd met aardig, geef toe choux, bijna Delfts donker blauw handschrift. Een collector's item, zoals ze zeggen in verzamelmiddens.

Maar wat vooral erg is: die Lazy Horse vanmiddag bij Flip Kowlier!? Ah wel, die gitarist zat er 's avond tijdens de fabulastische Feeërieën weer bij The Ideal Husband. Die virtuoze gozer is daar gewoon de hele dag gewoon blijven zitten! Lazy Horse indeed, zoals mijn neef bij de Squirrel Nut Zippers gewoonlijk zou zeggen. Sorry voor de moeilijke woorden en het vrijblijvende gerijm, ik moet er van door, naar Nutbush (City Limits, te vermijden bij de avondspits) Yep, ik ken mijn klassiekers en instinkers. Propere blogge groeten, vanwege uw Eekhoorntje met twee bollen en slagroom terwijl iedereen hier onder mij gefixeerd zit op die gortdroge - hoe is het toch mogelijk - boterhammen in het park - hap hap hap en hark hark hark, rap rap rap tataaaaaa

Ander nieuws