Dag 2 van ’s werelds belangrijkste live showcase festival maakt één ding duidelijk: de crisis die hier in Amerika toch erg hard toeslaat laat zich niet voelen in de bezoekersaantallen van SXSW. De voorbije jaren waren woensdag en donderdag nog relatief rustig, terwijl dit jaar het kloppend hart van SXSW, 6th Street, reeds door de ordediensten verkeersvrij wordt gemaakt. In barre tijden zoeken mensen duidelijk naar vertier om hun gedachten te verzetten, vandaag alvast met de hulp van enkele schitterende bands.

De eerste band die we mogen aanschouwen bakt het nochtans niet bruin. WHISPERTOWN 2000 is niet meer dan een lollig combo met een resem rammelende songs op zak. Zij worden wel gevolgd door het eerste hoogtepunt van de dag genaamd THE LOW ANTHEM, ronduit schitterende folk waar je op weg kan dromen. We bevinden ons trouwens op de End Of The Road showcase. Dit Britse festival trekt al enkele jaren onze aandacht met een uitgekiende programmering van hedendaagse folk (Alela Diane of Bon Iver). In september zal dit festival een avond presenteren in AB in het kader van ons eerbetoon aan Alan Lomax  maar daarover later meer dus. Voor THE YOUNG REPUBLIC loopt het minder goed af: hun muziek is stuurloos en iedereen, incluis deze jongen druipt af. In het Convention Center, waar de SXSW panels plaatsvinden, pikken we nog enkele songs mee van het Britse MUMFORD & SONS en worden stante pede verliefd op deze – even kort door de bocht – Britse Fleet Foxes. Op een BBQ die de Britten ons presenteren zien we daarna ESSER. Hen omschrijven is geen eenvoudige opdracht. We kunnen alleen vaststellen dat enkele piepjonge muzikanten 25 jaar Britse muziekgeschiedenis door de mangel halen en de hulp krijgen van een frontman die de branie en uitstraling heeft van een jonge Morrissey. Pure popmuziek voor de 21ste eeuw.

ESSER ‘Headlock’

Daarna combineert Blur gitartist GRAHAM COXON vervelende folk met zeurderige songs waardoor hij kant noch wal raakt.

De twee eerste shows van het officiële avondprogramma worden door de geluidstechnicus van dienst professioneel naar de haaien geholpen. De shows van zowel THE SOFT PACK  (voorheen bekend als The Muslims, zie onze blog over CMJ van oktober 2008) als het over éénieders tong gaande THE PAINS OF BEING PURE AT HEART gaan hierdoor compleet de mist in. Niet zo bij THE TALLEST MAN ON EARTH. Deze jonge Zweed met de uitstraling van een jonge Johnny Cash weet de zaal onmiddellijk voor zich te winnen. Dat heeft natuurlijk ook te maken met zijn schitterende blues & folksongs die je in hun eenvoud, en geruggesteund door zijn glasheldere stem, onmiddellijk bij het nekvel nemen. Humor heeft de jongen ook, getuige deze post op zijn MySpace ‘I am The Tallest Man on Earth. So tall I have a feeling that my funeral will be expensive, they'll have to saw my body in half and put the two parts in separate graves. I guess some people will mourn the top part, some the bottom’.

Net voor het slapengaan menen we nog toekomst te zien in de Britse band THE TEMPER TRAP. Hoe die toekomst er uit moet zien is me nog niet duidelijk maar deze band staat zeker zijn mannetje naast iets als Empire Of The Sun. Wat jullie?

THE TEMPER TRAP ‘Science Of Fear’


Dag lieve internetkinderen. Oogjes dicht en snaveltjes toe.