Naast tal van artiesten kan je tijdens Eurosonic in concertzaal De Oosterpoort (het epicentrum van deze conferentie) ook tal van lezingen, panels en workshops bijwonen. Het is ook steevast de plek om gelijkgestemde professionals uit de hele wereld te ontmoeten. De details van die professionele ontmoetingen onthouden we u, maar wat Eurosonic dit jaar op muzikaal vlak bracht, dat leest u hieronder.

Op donderdag was het eerst de beurt aan het Franse TURZI. Werd ons door menig Fransman getipt tijdens ons recent bezoek aan dat andere showcasefestival Les Transmusicales in Rennes. Hun snoeiharde sound paste perfect bij hun apocalyptische, psychedelische postrock.

Turzi - Afghanistan (Official video) from Record Makers on Vimeo.

Tijd om onze helden ISBELLS een hart onder de riem te steken. We hadden echter voelen aankomen dat dit niet nodig zou zijn. De zaal was inderdaad op voorhand tot de nok gevuld en de band kreeg de doorgaans rumoerige Nederlanders muisstil. Een mooi voorproefje van hun concert tijdens 10 jaar Duyster in AB op 30 januari.

NICOLAI DUNGER was woensdag laatstleden nog in AB voor een ABsession en op 6 april staat hij op het podium van onze ABClub. Hopelijk heeft hij dan een betere backing band mee op sleeptouw want in Groningen knalden deze muzikanten Nicolai’s prima afgewerkte songs aan stukken. Helaas.

Het Britse CHAPEL CLUB wist dan weer te bekoren met een – toegegeven – erg Britse sound die het midden houdt tussen Editors en een in pop gedrenkte Sonic Youth plaat.

Daarna nog flink de beentjes gestrict op de abstracte hip hop meets dubstep van de Schot Scott Douglas Gordan ofte LOOPS HAUNT.

Zaterdag was de dag flink gevuld met meetings dus leek het ons gepast de avond rustig in te zetten. THE GOLDEN GLOWS wisten dankzij hun podiumplaats op het Into The Great Wide Open festival een plekje op Eurosonic te veroveren. Weinigen vonden de weg zo vroeg naar Huize De Beurs maar de aanwezigen zagen toch het pure drietal een mooie selectie brengen van hun 20’s songbook en Alan Lomax prison songs.

Daarna was de fel getipte en uit Oxford afkomstige folkband STORNOWAY aan de beurt. Erg mooie pop en folk in de lijn van Mumford & Sons. Nog even uitkijken met die overdaad aan viool maar de songs zijn alvast niet uit ons hoofd te krijgen.

ROX werd door velen aangekondigd als de nieuwe appel aan de Winehouse/Adele/Duffy boom. Hoewel ze een erg straffe live band rond zich wist te verzamelen kon haar stemgeluid mij persoonlijk niet raken. Mogen we in deze stilaan van dertien in een dozijn spreken?

Twistedfolk, zo heet de live tour van telkens opmerkelijke Britse folk artiesten (waaronder eerder voornoemde Stornoway maar ook Tunng) en waartoe ook BETH JEANS HOUGHTON hoort. Ze kreeg niet alleen de prijs voor beste kapsel maar ook haar songs (tussen de helaas lange en niet altijd even dolkomische pauzes door) waren bijwijlen aangrijpend.


Eurosonic 2010 sloten we af in het bijzijn van de in Frankrijk immense populaire Britse singer-songwriter CHARLIE WINSTON. De man met het schuine hoedje had het publiek op zijn hand, maar de geluidsmix maakte van zijn concert helaas een onbeluisterbare brij. Sneu, zou men ten noorden van de Moerdijk zeggen.