Een relatief rustige dag deze maandag en werkelijk weinig opmerkelijk… Al zijn we dolblij - alweer een revelatie als - ASIWYFA op ons podium te mogen verwelkomen.
Hoewel de club die avond lekker volloopt voor een mooie triple bill, is het achter de schermen een opvallend rustige dag versus al dat explosieve geweld dat zich in de backstage schuil houdt. En dat is niet mis. Denk maar aan het Belgische Kapitan Korsakov, de garagepunk/psychedelica van Crystal Antlers en (alweer een) revelatie ASIWYFA.
Letterlijk niets is opmerkelijk op deze maandag. Werkelijk niets opmerkelijk. Is het ‘het maandaggevoel’? Geen wilde verhalen. Geen drugs. Geen pint die gemorst wordt. Geen nieuwtjes. Geen rock ’n roll boer die in de wandelgangen uit iemands mond ontsnapt. Een academicus zou er meteen en onderwerp in zien: ‘De impact van het downloaden op het gedrag van artiesten’ of mogelijks ‘De invloed van ‘Maandag’ van de Mens op het rock ’n roll wezen”. Zullen we het deze keer dan gewoon kort houden? Beloofd!
En toch: we hebben ons best gedaan. We waren al maanden onder de indruk van het Ierse ASIWYFA na hun verpletterende passage op Eurosonic in Groningen. Zelfs in slechte omstandigheden in een bar in SXSW te Texas kregen ze iedereen plat. Kortom: deze band moest op Domino staan. Probleem: de band overhalen was geen sinecure. De dag ervoor speelde ze nog in Cardiff (UK), toch zo’n goede 600 km hier vandaan… Ofte: de hele nacht doorrijden om op tijd in Brussel te raken…
Ha, een verhaal! De jongens van ASIWYFI? Die moesten een wrak zijn. Niet dus “Ah we slept the whole night. Our driver is a wreck, he drove all night”. Het moet gezegd zijn: ze stonden scherp en zagen er fris uit. En dat was ook die avond te horen. And So I Watch You From Afar imponeerde. Is scherp, wendbaar, alert en behoedzaam voor herhaling. “Ah, hebben we al eerder gehoord” hoorden we mensen zeggen. Tja, “dank u”, “hallo”, “pardon” en “neen, het is niet schadelijk voor het milieu” ook. En dat heeft toch telkens een andere impact op een mens. En dus ook ASIWYFA.
foto: Mich Leemans
Mogen we deze heren een grote toekomst toewensen? Dank u. Bij deze.
Op naar alweer de – tijdelijke - laatste avond met Daniel Johnston en Scroobius Pip.
