AB Radio ging in het kader van haar 30jarig bestaan op zoek naar een muziekliefhebber die reeds al die jaren naar AB komt en daar herinneringen en anekdotes aan wilde ophalen. Eliane De Struyker uit Affligem werd weerhouden (lees haar motivatiebrief hieronder) en kwam met een pak platen onder de arm langs voor een leuk gesprek. Met muziek van o.a. Raymond, Brel, David Gray, Sarah Bettens en live opnames vanuit de AB met El tattoo del tigre, Arno en Nick Lowe. Beluister de uitzending hier.
Met dank aan Eliane en alle andere trouwe AB bezoekers die tal van mooie verhalen stuurden!
Beste allemaal,
AB 30 jaar ?
Mijn vroegste herinneringen (en ik ben 57 jaar) gaan veel verder terug. Toen ik een kind was, verdiende mijn vader immers bij door 's avonds in de Ancienne Belgique te gaan werken (electriciteit, decor, allerhande andere klussen). Hij heeft me af en toe meegenomen. Ik herinner me er niet veel meer van maar mijn liefde voor Brel stamt uit die tijd. Wat ik me nog wel herinner is dat hij vertelde dat hoe groter de artiest, hoe vriendelijker, dankbaarder en attenter t.o.v. van mensen in een "overal" en hij vermeldde daarbij in het bijzonder Brel, Annie Cordy en Bobbejaan Schoepen.
Ik ben "van den buiten" en de dochter van een arbeider, maar dank zij mijn vader die heel ruime interesses had, heel belezen was en FR, D en EN sprak (op eigen houtje geleerd), én bovendien een harde werker die zijn dochter wou vooruitduwen, heb ik zelfs een deel van de lagere school in Brussel gelopen, evenals de humaniora en hogere studies. Het was niet zo evident in die tijd om een meisje van het platteland en uit een arbeidersmilieu te laten studeren. Ik heb er Brussel leren kennen en het was liefde op het eerste gezicht. De Ancienne Belgique heeft dus altijd sinds mijn prille jeugd deel geweest van mijn leven en ik heb er uren (alles bij elkaar geteld waarschijnlijk maanden) gesleten.
Ik heb er kennis gemaakt met de meest uiteenlopende muziekstijlen. Je merkte dat de artiesten er heel graag optraden want nergens anders vond je zo'n geïnteresseerd publiek : het AB-publiek bestaande uit jong en oud, welgesteld en eenvoudig maar steeds ontzettend entoesiast en geïnteresseerd. Die samenstelling vond je enkel (en dat geldt eigenlijk nog steeds) in de AB.
Ik ben een grote fan van Raymond (een familienaam hoef ik niet toe te voegen, denk ik). Wij zijn (bij manier van spreken) samen opgegroeid en ik heb hem groot zien worden. Alle - wat men nu theatershows noemt, heb ik gezien... wisselende bands maar de 2 meest memorabele zijn diegenen waar bij alleen met zijn piano op het podium stond/zat (Raymond intiem ? kan dat ?) en die van een paar jaren geleden in het kleine zaaltje van de AB voor een klein publiek (nog voor hij met Sigrid was) en waar zijn kleine peuter tussen de luisteraars liep. Heel heel mooi. Ik heb in de loop der jaren vele vrienden meegetroond naar optredens van Raymond en ze bijna allemaal "bekeerd" tot grote fans want nergens treedt hij beter op dan in de AB.
Een ander optreden dat mij is bijgebleven is dat van Brendan Croker,heel lang geleden. Er was bijna niemand komen opdagen (te weinig publiciteit, toen nog te onbekend ?). Hij liet het niet aan zijn hart komen. Hij nodigde iedereen uit om dichter bij het podium te komen zitten en het leek wel of hij voor elk van ons apart optrad (hij vroeg ook aan de weinige aanwezigen wat wij wilden hoorden). Eén grote familie (terug dat speciale AB-publiek). Ontzettend warm, uniek maar ook heel professioneel was die man.
Ik kan me vergissen maar ik denk dat het in de AB was dat ik Youssou 'N Dour gezien heb, nog voor hij wereldberoemd was.
Het afscheidsoptreden van El Tattoo del Tigre was ook heel ontroerend.
Wat me ook heel erg ontroerd heeft is de voorstelling van toneelgroep Victoria (een stuk van Arne Sierens ?) met die "botsauto's". "Bernadetje" ? Of vergis ik mij ?
Waar ik heel warme herinneringen aan heb, zijn de akoestische optredens van de AB-Club in het kleine zaaltje, de zolder, van de Falstaff (smalle ingang langs de Steenstraat). Unieke optredens waren dat. Mijn toenmalige en nu gewezen echtgenoot wou nooit mee en ik ben/was heel verlegen. Als meisje/vrouw alleen ergens in een club/café binnengaan durfde ik niet. Die zolder was echter donker genoeg zodat ik er kon binnensluipen zonder op te vallen, tegen de muur te leunen of een onopvallend tafeltje op te zoeken en van de unieke concerten te genieten. Ik heb bijna al die voorstellingen bijgewoond. Kan ik jullie overtuigen om die formule nog eens onder het stof vandaan te halen ? Allee... toe... asjeblief ? Als verjaardagsgeschenk tegen mijn 60ste verjaardag in september 2012 ? Vroeger mag natuurlijk ook.
Ik heb jullie zien groot worden en een paar keren "gekraakt" zien worden maar jullie zijn nooit "kapot" gekregen.
Ik ben heel blij dat ik jullie langs deze weg eens kan bedanken voor die vele uren ontroering, emoties, plezier, bewondering en verwondering die ik bij jullie mocht doorbrengen. Ik hoop van harte dat het zo in de toekomst mag verder gaan. Aan al die jarenlange ontelbare onzichtbare en zichtbare, maar steeds entoesiaste en professionele medewerkers : DANK U WEL.
Eliane De Stryker
PS : en ondertussen hebben mijn kinderen en schoonkinderen ook de weg naar de AB gevonden... en daar ben ik best trots op.
