Kies de toegankelijke weergave voor een betere weergave op mobiele browsers of bij het gebruik van een screenreader. Ook bezoekers die enkel met het keyboard kunnen navigeren kiezen best de toegankelijke weergave.
Dit concert is afgelopen. Op deze pagina vind je fotoverslagen, recensies en reacties over het concert. Was je aanwezig? Geef dit concert een waardering!
21.00u - WovenhandWat valt er na zoveel jaar, zoveel feilloze, bezwerende en bij de keel grijpende performances over Wovenhand nog te vertellen? Met zijn vorige band – 16 Horsepower – pakt...
21.00u - Wovenhand Wat valt er na zoveel jaar, zoveel feilloze, bezwerende en bij de keel grijpende performances over Wovenhand nog te vertellen? Met zijn vorige band – 16 Horsepower – pakte frontman David Eugene Edwards ons te AB meermaals in. Met Wovenhand lag de lat minstens even hoog en onthouden we o.a. een straffe passage in combinatie met de dans annex choreografie van Wim Vandekeybus. De jongste jaren viel Wovenhand nog op als soundtrack bij de één-reeks ‘Los Zand’. Meer zelfs: de enige flashback die wij van deze reeks de moeite vonden, was telkenmale de muzikale intro ofte de Wovenhand track ‘Winter Shaker’. Ook opmerkelijk: de straffe versie van David Eugene Edwards op het excellente Jeffrey Lee Pierce eerbetoon ‘We Are Only Riders’ (met o.a. Nick Cave, Mark Lanegan,…). Twee jaar na hun jongste album ‘Ten Stones’ is er nu ‘The Threshingfloor’, hun zesde album dat midden mei via Glitterhouse verschijnt. Hierbij werken ze met producer Robert Ferbrache, ooit nog one-time lapsteel gitarist in 16 Horsepower. Wovenhand: welcome back te AB!
19.30u - Ólafur Arnalds Een van de mooiste ontdekkingen uit Ijsland van de jongste jaren is ongetwijfeld twintiger Ólafur Arnalds. Naast multi-instrumentalist bij My Summer As A Salvation Soldier en ½ van het minimale technoproject Kiasmos, schrijft Arnalds zijn eigen epische muziek, aangevuld met strijkers, elektronica en piano. Zijn oorstrelend debuut ‘Eulogy for Evolution’ (’07) werd geprezen door de internationale pers en zijn EP ‘Variations Of Static’ (’08) is een meer dan volwaardige opvolger. In ’09 schreef hij de score voor het gelijknamige stuk ‘Dyad 1909’ van choreograaf Wayne McGregor en in 2010 verwachten we de opvolger hiervan. Sigur Rós is fan (en nam hem reeds mee op tour), net als AB die Arnalds reeds uitnodigde op de Feeërieën (’08). Een must Voor fans van Ludovico Einaudi, Max Richter en Jóhann Jóhannsson.
Shoutbox
Om een reactie te plaatsen moet je aangemeld zijn. Nog geen AB-profiel? Registreer je nu.
"Van een jetlag kan geen sprake zijn, aangezien DEE en co al van 5 mei in Europa zitten." Tjiens, de agent zat met hen in het vliegtuig afgelopen dinsdag, dus ze zijn effectief pas 11 mei in Europa geland.
Vorige week heb ik 2 x Sophia (Robin solo) live gezien. Hij speelde telkens 2.5 uur zonder pauze en dat voor slechts 8 euro ! Als je dan vergelijkt met gisteren...
Van een jetlag kan geen sprake zijn, aangezien DEE en co al van 5 mei in Europa zitten.
DEE al een paar keer (lees 24) ive aan het werk gezien en deze keer toch wat verward buitengekomen. Wovenhand had een mokerhamer meegebracht maar jammer genoeg hebben ze er maar één mep mee gegeven. Er zat meteen vaart in het optreden, de groep balanceerde bij het hardere werk subtiel op de grens van over-the-top, nieuwe songs klonken meteen vertrouwd - zelfs helderder en frisser dan het Ten Stones materiaal- en toen...bleek ik vanavond langer in de auto gezeten te hebben dan in de AB. Misschien heeft het publiek de jetlag van de band mogen uitzweten, wie zal 't zeggen? Ondanks de intrinsieke kwaliteit toch licht teleurgesteld.
Ik denk dat iedereen wel teleurgesteld was dat het zo rap gedaan was ! Geen bisnummers, geen covers van Joy Division.
Hopelijk is Tindersticks vanavond beter.
Arnalds was inderdaad niet het meest opwindende voorprogramma, hij maakt goeie muziek, maar live stelt het niet veel voor.
Maar de mannen van Wovenhand hebben hadden me al bij hun eerste song bij mijn nekvel.
Ik stond helemaal vooraan, vlak voor Edwards, en ik kan u zeggen: hij ging er voor en was bezeten als anders, trillende handen, zweten, tegen zichzelf praten... En Pascal Humbert, de bassist, stond weer strak en cool te wezen. Spijtig genoeg kan ik niet hetzelfde zeggen van de drummer. Die liet hier en daar wel een steek vallen, vond ik.
Ik heb geen flauw idee hoe lang het optreden duurde, doet er voor mij ook niet toe. Van begin tot eind was ik ondergedompeld in de muziek. Tijd speelt dan geen rol meer.
Een teleurstellende avond ! Het voorprogramma was het saaiste voorprogramma dat ik ooit gezien heb.
David Eugene had er blijkbaar ook niet veel zin in, want hij zei nog minder dan anders en heeft hoop en al 1 uur gespeeld !
