Overzicht - Tape Tum + Marble Sounds + The Bear That Wasn't - Concerten

Dit concert is afgelopen. Op deze pagina vind je fotoverslagen, recensies en reacties over het concert. Was je aanwezig? Geef dit concert een waardering!

10 waarderingen

Meld je aan om dit concert te waarderen.

Artiesten	Marble Sounds, Tape Tum
Datum	donderdag 8 april 2010
Organisatie	AB
Locatie	Club staand Toegankelijk voor bezoekers met een handicap Rookverbod Hoog geluidsniveau - Oordoppen verkrijgbaar
Uur	20:00

Recensies

Domino serveert Belgische jonge honden
Wie niet veel opheeft met grote massa's, kan nog de hele week terecht in de AB voor het Domino-festival. Dat trapte donderdag af met een avond vol Belgische jonge honden: The Bear That Wasn't mocht openen, met daarna Marble Sounds en als afsluiter Tape Tum.
Als het aan ons lag, had The Bear That Wasn't best de avond mogen afsluiten. De jonge Nils Verresen leverde dit jaar een heel mooi maar breekbaar lo-fi plaatje af. Helaas bleef dat lo-fi geluid in de club van de AB niet altijd even goed overeind. Lees meer op Cutting Edge

Als zweven in een zeepbel
In de Brusselse Ancienne Belgique zijn ze opnieuw vertrokken voor wat alweer een boeiende editie van het Dominofestival moet worden. Een Belgisch onderonsje van The Bear That Wasn't, Marble Sounds en Tape Tum mocht het feest op gang trappen in de gezellige Club: klein zaaltje, klein podium. Lees meer op daMusic

Recensie goddeau
Met een knusse Belgische avond ging donderdagavond het Dominofestival in de Ancienne Belgique van start. Dat liet vooral horen hoeveel talent er in dit land nog onder de oppervlakte broeit, ver weg van all things Afrekening.
Als we in januari al geen feestje hadden gekregen, dan had dit gerust "An evening with Duyster" kunnen heten. Tien jaren ver met dat radioprogramma valt het immers op hoe vruchtbaar die voedingsbodem is gebleken voor inlands talent. Rocken is niet langer de enige optie, kiezen voor onrustige intimistische muziek kan net zo goed. Deze eerste Domino-avond gaf een overzicht van de richtingen die het daarin uit kan. Lees meer op goddeau.com

Ondergedompeld in de sprookjeswereld van de twee regendruppels
Ondertussen is het al de 14de keer dat Domino op volle toeren draait in muziektempel AB. Het doel van het festival is om de artiesten van morgen (en vaak het talent dat achter hun naam verscholen zit) een plekje op een volwaardig podium te geven. Om het geheel nog wat straffer te maken, lichtte AB tijdens de openingsavond de lampen van de spotlight enkel en alleen op debuterende Belgische bands als The Bear That Wasn’t, Marble Sounds en Tape Tum. Lees meer op Cultusonline

Aankondigingstekst

DOMINO: OPENING NIGHT: TAPE TUM + MARBLE SOUNDS + THE BEAR THAT WASN'T Drie parels van Belgische bands. Drie ‘debutanten.’ En drie mooie, meeslepende intrigerende debuutalbums van eigen b...

Lees meer

DOMINO: OPENING NIGHT: TAPE TUM + MARBLE SOUNDS + THE BEAR THAT WASN'T

Drie parels van Belgische bands. Drie ‘debutanten.’ En drie mooie, meeslepende intrigerende debuutalbums van eigen bodem die dra het daglicht zien én in 2010 het mooie weer zullen maken. Kortom: op deze opening night meteen een inkijk in de rijke muzikale pracht van ‘om de hoek’.

20.00u - The Bear That Wasn't
The Bear That Wasn't – een naam ontleend aan een kinderboek van Frank Tashlin uit ’46 - is het alterego van Nils Verresen. Gewapend met akoestische gitaar en angelieke stembanden imponeerde hij reeds te AB als opener voor Kimya Dawson. Als invloeden haalt hij vaak Gravenhurst, Sufjan Stevens, Bon Iver en Elliott Smith aan. Dit voorjaar verschijnt zijn debuut ‘And So It Is Morning Dew’ waarop hij traditiegetrouw mooie songitels verzint als ‘The Little Witch And The Brave Boy Are Going To Venus’ of ‘The Exciting Adventures of A Bad Bet, A Bad Alliteration And Mister Consequences’. Maar belangrijker: een plaat vol prachtige Duyster-muziek met parels als ‘Winterwandering’ die je zo op endless repeat wenst te zetten. Voor en na zijn passage op Domino werkt deze beer een Belgische tournee af onder de noemer ‘365 dagen’, waarbij hij per fiets en gewapend met akoestische gitaar 365 gezinnen opzoekt die hem een nacht onderdak willen verschaffen. In ruil geeft Nils een huiskamerconcert. Van dit unieke project verschijnt later een film van de hand van mensen achter ‘Part of the Weekend Never Dies’, de tourdocumentaire van Soulwax.

21.00u - Marble Sounds
“Marble Sounds werd ons aanbevolen met de krachttermen 'bloedmooi' en 'Duyster'” (Focus Knack). Genoeg reden dus om hen op te nemen in de lijst ‘2010 Om Te Zien’ met de muzikale toekomst voor 2010 volgens Focus Knack. En dat is opmerkelijk, want buiten een EP (‘A Painting And A Spill’) en een straffe openingstrack op de Kath Bloom tribute plaat ‘Loving Takes This Course: A Tribute to the Songs of Kath Bloom’ waren er niet veel wapenfeiten te melden. Ok, ze stonden in goed gezelschap van o.a. Devendra Banhart, Bill Callahan, The Dodos en Josephine Foster, maar het was vooral de Isbells-link die de buitenwereld de ogen deed openen. Dit voorjaar verschijnt hun volwaardig debuut ‘Nice Is Good’ via Zealrecords (alweer: zie Isbells). Een hemelse plaat die zeker brokken gaat maken en ons fel aan de gedreven perfectie van The Notwist alsook Pinback doen denken. En nog veel meer goeds waar we momenteel niet meteen de vinger kunnen opleggen.

22.00u - Tape Tum
Tape Tum stond reeds 3 maal op het AB-podium en dat voor het eerst in ’05. Niet verwonderlijk daar de band datzelfde jaar ‘artist in residence’ te AB was. In ’06 belandden ze zelfs op de door AB samengestelde Domino-cd als bijlage bij The Wire tussen goed volk als Battles, Sunn O))), Black Dice en Akron/Family. De kabbelende elektronica met minimale zang van toen is inmiddels volgroeid geworden en neemt op hun debuut ‘The Night We Called It A Day’ soms zelfs epische vormen aan. We horen echo’s van Grizzly Bear, Pinback alsook Cornelius. De kern van Tape Tum is nog immer het ‘broeder-duo’ Lieven en Benjamin Dousselaere met deze laatste die tevens zetelt in The Violent Husbands. Focus Knack nam hen tevens mee op in de lijst ‘2010 Om Te Zien’ en met het internationale verhaal zit het alvast goed. Het Ijslandse Kimi Records (zie: Hjaltalín, Borko, Benni Hemm Hemm,…) zorgt voor een wereldwijde release.

Met de medewerking van en

Reacties

Om een reactie te plaatsen moet je aangemeld zijn. Nog geen AB-profiel? Registreer je nu.

GothicBowie (3 jaar geleden)

Thu 8 Apr ? Domino Festival 2010 08.04.10 Club staand Tape Tum + Marble Sounds + The Bear That Wasn't De eerste avond van Domino Festival was het in de Club te doen voor drie intieme optredens , het begon met een wel heel intens optreden van The bear that wasn't. De zalige stem van Nils Verresen: "een engelenstem met een gitaar'' word hij geheel terecht beschreven, in combinatie met klasse artiesten op viool , harp , drum en zelfs trompet zorgde dit voor zowaar HET hoogtepunt van de avond, songs die vooral een positieve noot wilden laten horen, gebracht op een heel indringende wijze, kippenvel momenten bij de vleet.. een goed gevulde club werd er muis stil van, geweldig , subliem en prompt die cd ''And So it is morning dew'' aangeschaft , een aanrader deze band. Marble Sounds brachten een iets ''harder'' set, maar er waren ook ingetogen momenten, vooral die hardere momenten waarbij de instrumenten volledig en geheel hun ding konden/mochten doen waren vrij magisch, op de ingetogen momenten miste ik die ''klik'' die van dit optreden een tweede hoogtepunt maakt. Ook die momenten dat er vrouwelijk vocalen aan te pas kwamen was heel mooi en intens.. een op zich goed optreden, vooral dus die momenten dat de instrumenten volledig hun gang konden gaan. De afsluiter van de avond Tape Tum brachten dan weer een hardere set dan hun voorgangers, met bij momenten naar post-rock ruikend langdradige gitaarpartijen gecombineerd met zalige vocals , en dat langdradig is dus positief bedoeld want het zorgde voor magistrale momenten om lekker op te headbangen, en zelfs dansen. En toch kwam er met momenten een beetje eentonigheid opsteken, maar gelukkig was er genoet interactie met het publiek om die momenten vlug te vergeten... headbangend de nacht in , met toch het gevoel dat de eerste band de beste van de drie was, een gewoon leuk avondje genieten wederom