Ancienne Belgique

Dubbelaffiche met dwars talent in het NederlandsRoosbeef: “Omdat ik dat wil” (CD-presentatie)Omdat Ik Dat Wil. De titel van het tweede album van Roosbeef is kort maar krachtig.Bij haar deb...

Lees meer

Dubbelaffiche met dwars talent in het Nederlands

Roosbeef: “Omdat ik dat wil” (CD-presentatie)
Omdat Ik Dat Wil. De titel van het tweede album van Roosbeef is kort maar krachtig.

Bij haar debuutalbum ("Ze Willen Wel Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten") was verandering het centrale thema. Die veranderingen hebben zich inmiddels allemaal voltrokken.
‘Nu gaat het over het leven, verlangens en liefde,’ vat Roos de thematiek bondig samen.
De nieuwe plaat klinkt wat heftiger. Ze zegt altijd het liefst onderweg te zijn, maar ze doet net zo hard haar best zich ergens thuis te voelen. Onthechting ligt steeds op de loer.
Die muziek wordt gemaakt door Roos en vier muzikanten, samen de band Roosbeef. De band beukt meer. Roos roemt de aanwezigheid van de twee Belgen, producer Tom Pintens
op bas en Wannes Cappelle (Het Zesde Metaal) op gitaar, toetsen en ‘van alles en nog wat’, naast de vaste kern die er al jaren bij is, drummer Tim van Oosten en gitarist Reinier van den Haak.
En dat is best knap na dat veelgeroemde debuut uit 2008. Roos veroverde met ZWJHWAMNMJP de harten van velen. Geroemd werden de dwarse popliedjes, de humorvolle en spitsvondige
teksten, alsook de spannende live show die de band daar omheen creëerde. Die show brachten ze onder meer op Lowlands, Noorderslag en zowat alle grote festivals, clubs en theaters in Nederland.
Bovendien won ze De Eerste Prijs, een prijs voor Nederlands talent op het gebied van licht eigentijds amusement, opmerkelijk!
Maar genoeg daarover. Voorwaarts. Omdat Roos dat wil.

Bezetting:
Roos Rebergen: zang, piano
Reinier van den Haak: gitaar, mondharmonica
Tim van Oosten: drums
Tom Pintens: bas, zang
Wannes Cappelle: gitaar, toetsen, zang

Foto: Tom Roelofs

Het Zesde Metaal: “Ploegsteert” (CD-presentatie)
Soms ontdek je heel onverwacht een groep of een artiest, waarvan je eerst heimelijk trots bent dat jij een van de ingewijde fans bent, maar waarvan je tegelijk de naam van de daken wilt schreeuwen.
Wie de theatervoorstelling Maanziek heeft gezien, herkent dat gevoel. Daarin gaf Wannes Cappelle, aan de zijde van Wouter Deprez, een ontwapenende inkijk in de poëtische en melodische pracht waarvan
zijn liedjes bol staan. Het eerste album van Cappelles groep Het Zesde Metaal (Akattemets) werd niet voor niets door Focus Knack tot ‘meest onderschatte plaat van 2008’ gebombardeerd.
Bijna vier jaar later heeft Het Zesde Metaal (met aanwinsten Tom Pintens, Filip Wauters, Tim Vandenbergh en producer Robin Aerts) een vervolg aan dat straffe debuut gebreid. Op Ploegsteert graaft Cappelle
nóg dieper in hart en hoofd, zowel bij zichzelf als bij zijn publiek. De vruchten van zijn gepieker over de Grote Gevoelens (verliefdheid, familiebanden, frustraties en verdriet) zijn stuk voor stuk uitgepuurde pareltjes. 
Cappelle legt vingers op wonden en windt er geen doekjes om. Dat is ook niet nodig, want hij stelpt ze op tijd en stond met al even rake ontroering. En dankzij zijn schier onuitputtelijke arsenaal aan dichterlijke
vondsten – ‘We lopen hand in hand en zwijgen mond op mond’, om er maar één te noemen – zorgt Cappelle ervoor dat een glimlach uiteindelijk altijd de bovenhand haalt.
Het Zesde Metaal onderschatten wordt heel moeilijk.
(Tekst: Thijs Delrue)

Bezetting:
Wannes Cappelle: zang, akoestische en elektrische gitaar
Tom Pintens: piano
Filip Wauters: elektrische gitaar, lapsteel, pedal steel
Tim Van Oosten: drums
Robin Aerts: bas

Foto: Roel Jorna