tikatika (3 jaar geleden)

Wegens gebrek aan belangstelling was de ab kleiner gemaakt, zodat elke aanwezige in een soort frontstage stond. In mijn herinnering stonden er minstens veertien gitaristen op het podium, in werkelijkheid zullen het er toch minstens 3 geweest zijn. Tel daarbij de bezwerende zanger die van ritmisch parlando zijn handelsmerk heeft gemaakt en een hyperkinetische danser, een drummer en een bassist en je begrijpt dat er ongeveer evenveel mensen op als voor het podium stonden. Toch was dit een onweerstaanbaar optreden, door de ongelooflijke energie die The Blue Aeroplanes (en niet aerolpanes) produceerden, ook door de perfecte klank, die elk van de 42 gitaren zichzelf liet zijn. Mooie herinnering!