COCA-COLA SESSIONS, een eenvoudigere naam kunnen we deze nieuwe concertreeks in de ABClub niet geven. Onze verfrissende structurele partner die in deze naam verborgen zit zorgt vanaf het seizoen '09...

Lees meer

COCA-COLA SESSIONS, een eenvoudigere naam kunnen we deze nieuwe concertreeks in de ABClub niet geven. Onze verfrissende structurele partner die in deze naam verborgen zit zorgt vanaf het seizoen '09-'10 voor 10 (tien!) extra Clubconcerten ter ondersteuning van jong (inter)nationaal talent. En dat voor een mooi en jong publiek. Dat kunnen wij als platform voor nieuwe muziek alleen maar toejuichen. Een avontuurlijke duik in de grote poel van muzikaal talent dat aan de vooravond van een grootse carrière staat. Vandaag al de artiest ontdekken die binnen enkele jaren Rock Werchter of Pukkelpop mag afsluiten? Mis dan geen enkele van de Coca-Cola Sessions in de ABclub en herbeleef je avondje uit nadien dankzij een ABsessie op onze website.

De start van deze concertreeks vindt plaats op zondag 1 november en met niemand minder dan de Belgische sensatie Customs op het podium. De band scoort momenteel zowaar de donkerste zomerhit van 2009 want ‘Rex’ staat bijna 20 weken onafgebroken in de Afrekening van Studio Brussel, en ook diens franstalige tegenvoeter Pure FM ontdekte de band. Deze aan new wave schatplichtige song schept hoge verwachtingen voor het debuut van Customs dat eind oktober in de winkels ligt. Hun sterk concert op Pukkelpop was alvast een mooie voorbode.

In 2005 laat Waldorf zijn eerste langspeler op de wereld los. Het titelloze album combineert luide gitaren met catchy popmelodieën, overgoten met de typerende hese stem van Wolf. In november 2008, ruim 3,5 jaar na het eerste album duikt Wolf de studio in met Bruno Coussée (bas) en Steve ‘Soulwax’ Slingeneyer (drums). ‘Twelve Seconds to None’ is verre van de lichtzinnige opvolger van het titelloze debuut uit 2005. Het nieuwe Waldorf album klinkt een pak donkerder als zijn voorganger want Waldorf is kwaad, teleurgesteld én gefrustreerd en vond deze keer weinig redenen om een album met catchy popsongs te schrijven. Waar het eerste album overduidelijk pop-geïnspireerd was, krijgen we anno 2009 een Waldorf die gaat van gedurfde stoner  tot progressive rock, met hier en daar zelfs een streepje gypsy of singer/songwriter.