Aperçu - Boeijen Hofstede Vrienten - Concerts

Ce concert est passé. Sur cette page, vous retrouverez des reportages photos, des comptes rendus ou des commentaires sur ce concert. Vous y étiez? Donnez une évaluation à ce concert!

2 évaluations

Connectez-vous pour évaluer ce concert.

Artistes	Frank Boeijen, Henk Hofstede, Henny Vrienten
Genre	chanson néerlandaise
Date	jeudi 16 octobre 2008
Organisation	AB
Lieu	Theatre assis Accessible aux visiteurs handicapés Interdiction de fumer Risques auditifs - bouchons d'oreille disponibles
Heure	20:00

Texte d'annonce

La première de Boeijen-Hofstede-Vrienten ! En abrégé, cela donne effectivement BHV. Mais si l'association de ces trois lettres est, aujourd'hui, tristement célèbre chez nous, ...

La première de Boeijen-Hofstede-Vrienten ! En abrégé, cela donne effectivement BHV. Mais si l'association de ces trois lettres est, aujourd'hui, tristement célèbre chez nous, elle correspond, fort heureusement, ici aux premières lettres des patronymes de Frank Boeijen, Henk (Nits) Hofstede et Henny (Doe Maar) Vrienten. Trois Hollandais qui, s'ils ne sont pas des ténors, n'en sont pas moins de grands messieurs. Ces trois remarquables artistes jouissent d'ailleurs d'une belle renommée à titre individuel. Gageons qu'ensemble, ils feront dans l'émulation et sauront se renvoyer les honneurs avec panache. Sans tomber tête baissée dans la nostalgie - Frank, Henk et Henny sont bien trop forts pour cela - ils nous dévoilent en quelques mots la formidable genèse de ce projet exceptionnel.

A la sortie de la station Nijmegen, un homme attend une voiture. Nous sommes le matin du 1er mai 1991, au lendemain d'une Fête de la Reine particulièrement éprouvante à Amsterdam. Tout est encore confus. Un homme vêtu d'un costume sombre s'extrait de la voiture noire qui vient juste de s'arrêter. L'auto quitte la ville avec, au volant, Frank Boeijen et, à ses côtés, Hofstede Henk. Ce jour-là, Frank et Henk s'attèlent à 'Twee Gezichten', un titre du premier album solo de Frank, intitulé 'Wilde Bloemen'. Sur ce même album, Frank écrira, avec Henny Vrienten, une chanson destinée à briser la glace entre eux, le bien nommé 'Het IJs'. Avec leurs groupes respectifs, Doe Maar, le Frank Boeijen Groep et Nits, ils se sont, tous les trois, déjà maintes fois croisés dans les années 80, que soit dans le backstage de festivals boueux, lors de kermesses ou en attendant leur tour sur les plateaux de télévision. Nous sommes en 2007, 2008, l'histoire est désormais écrite et lorsque ces trois hommes parcourent aujourd'hui Amsterdam, chacun de leurs pas révèle une anecdote. Les voilà dans un magasin de guitares et ils regardent avec envie le bois brillant, l'intérieur vert des étuis, les incrustations en nacre... Quand ils étaient encore adolescents, ils se postaient déjà devant l'étalage pour regarder un guitare sanglée de blanc à l'effigie d'Elvis. Nos gaillards sont aujourd'hui plus vieux que leurs instruments. Que vont-ils bien pouvoir faire ?

TIMING

19:00 portes

20:00 Boeijen Hofstede Vrienten

Commentaires

Pour pouvoir rédiger un commentaire, vous devez être connecté(e). Si vous n’avez pas encore de profil AB, inscrivez-vous ici ou connectez-vous .

profil bloqué (3 ans passés)

De Spil, Roeselare, 27 november 2008: http://users.telenet.be/piet.vercaempst/Muziek/Concerten/2008/boeijenvrientenhofstede.htm

rafartreides (3 ans passés)

soms heb je zo van die concerten waar je aardig wordt verrast; erg leuk hoe 3 verschillende Hollandse Heren elkaars vrienden zijn en dus ook elkaars nummers brengen al dan niet in een nieuw kleedje zelden zo genoten van een heerlijk intiem concert boeiend!

Samson (3 ans passés)

Neen, BHV betekent niet altijd Brussel-Halle-Vilvoorde. Soms betekent het ook 100 jaar verzamelde Nederlandse popgeschiedenis. Zoals gisteren bijvoorbeeld. De heren Boeijen, Hofstede en Vrienten speelden namelijk ten dans in de Ancienne Begique in Brussel. Ze hebben immers pas een plaat uit, Aardige Jongens, waarvoor ieder vier stukken aanleverde die dan verder uitgewerkt werden. Terwijl op plaat wel gastmuzikanten van de partij zijn, werden die gisteren netjes thuis gelaten. Maar met een palmares om u tegen te zeggen was dat geen bezwaar. Henny Vrienten mocht de aftrap geven met het titelnummer van de CD. "Wij zijn alvast Aardige Jongens. Aan ons zal het niet liggen. Nu jullie nog." Dit was niet het enige lied vol mijmeringen over een jeugd in de jaren zestig. Het ingehouden spel, voornamelijk op akoestische gitaar, en de stemmige beelden die geprojekteerd werden (geschoten door Henk Hofstede) vormden een mooi sfeervol geheel. De stemmen van de heren zijn ook nog niet aangetast, en ieder kreeg een beurt om de leadzang op zich te nemen. Uiteraard werd af en toe ook teruggegrepen naar de hoogdagen van de Nederlandse pop in de jaren '80, toen Doe Maar, The Nits en de Frank Boeijen Groep samen met o.a. De Dijk, The Scene en Tröckener Kecks ook bij ons het mooi weer maakte. Het eerste nummer dat zo voorbijkwam was Adieu Sweet Bahnhof in een polyglotte versie gezongen door Henk en Frank. Dat ondergetekende en zijn lief dan pas 10 dagen geleden zelf in de regen de trein van Brussel naar Paris-Nord genomen hebben, maakt het alleen maar leuker. Verder werd ook zeer snel het verschil in karakter tussen de drie heren duidelijk: macho Vrienten, gentleman Boeijen en zotskap Hofstede. Vreemd ook om te zien hoe deze laatste zich af en toe serieus te buiten ging aan elektrisch gitaargeweld en geschifte dansjes, terwijl mijn beeld van typische Nits-muziek toch redelijk onderkoeld is. Grappig. Na de pauze (theatertournee, dus zitten en pauze) werden enkele zeer rustige luisterliedjes gebracht, waardoor het concert even leek te gaan inzakken, maar een portie up tempo vrolijkheid (dixit Vrienten: "genoeg politieke correctheid, tijd voor wat ranzigheid. En laat dat maar aan Vrienten over.") over Margreetje bracht de sfeer weer in de tent. Na al dat nieuwe werk was het dan weer Greatest Hits tijd met een prachtig Zwart-Wit van Frank Boeijen (wat een stem!) en een prachtig uitgekleed 1 Nacht Alleen. ("Na zo'n prachtig lied van Boeijen mag ik weer. Het is niet altijd een cadeau. Wat moet een mens dan? Ik gooi er maar weer eens een hit tegenaan. En u doet de echo en de trombone? Want dat kost toch al gauw 300 euro per avond.") U heeft het al begrepen, het was weer een hartverwarmende avond, waardoor griep, vermoeidheid en andere besognes helemaal op het achterplan raakten. Afsluiten gebeurde dan ook in schoonheid; eerst kwam Nooit Meer Alleen (Als je Wint) van Vrienten en Wijlen Herman Brood en daarna kwam I can't help falling in love with you van de enige echte Kuif, Elvis. Voor de gelegenheid werd het door Frank omgedoopt in Ik denk dat ik verliefd word op jou. Soon in a theatre near you ...

ssstique (3 ans passés)

aan wie een leuke foto van de drie heren heeft kunnen maken of deze in de pers heeft gevonden : kun je een seintje geven ? dank !

ssstique (3 ans passés)

Ik vond het concert heel goed, heb van elke moment genoten met absoluut volle teugen. De sfeer zat er in, ook bij het publiek. Deze drie verschillende artiesten hebben ellkaars liedjes gespeeld, dat vond ik bijzonder. De vrolijkheid van Henk, de poësie van Frank en de bas van Henny, ach... krasse knarren hoor. Achteraf ook het genoegen gehad ze even te ontmoeten in de foyer. Wie deze toernee mist... eigen schuld!

scarpé (3 ans passés)

Ben heel erg benieuwd wat deze 3 makkers gaan brengen!

ssstique (3 ans passés)

Ik kijk uit naar deze drie te gekke muzikanten want ik volg ze al meer dan 25 jaar op de voet. Alledrie een heel eigen stijl en toch te gek samen, en ook : leuk voor bakvissen en nog steeds (anders) leuk voor het iets rijpere publiek. De CD klinkt alvast heel goed.