George (3 years ago)

Amateur de Van Morrison , de Musique dansante ou Musique Pocorn si vous n' yétiez pas vous avez rater une bonne occasion de danser. Geroge Campou Wichelen

meddesee (3 years ago)

Oh yeah, The Hunter was er en wij waren The Game. Neen, niet die hip hoppers, dommeke, De Prooi bedoel ik: een gewillig, volwassen en opgetipt publiek dat zo te zien helemaal klaar was voor nog eens een echte hete (en uitverkochte) saturday night @ the club. Het soort concerten op snee dat met zo'n zalige vaart vooruit gaat, dankzij die essentiële soul rock met excellente blazers, ritmesectie en orgel, maar vooral met de heer Hunter voor wie elk stemknikje, elk gitaarlickje zo simpel lijkt. De man ademt en transpireert dit soort opzwepende muziek en het maakt dan niet uit dat je meermaals bij het begin van een lied even aan een andere klassieker denkt. Of zoals Van Morrison zou kunnen zeggen: dit klinkt als mijn vroegere zelf (zo rond Them en de eerste solo periode.) En nog meer herfstretoriek (uit goede bron): The Hunter kreeg backstage wildpâté en fazant voorgeschoteld! Lekker, rocker!

hicticpictural (3 years ago)

Britse humoristische binteksten, incl. freaky mondstuk tijdens het bisnummer: het deed me denken aan de pop van een buikspreker die zich autonoom, energiek en met één evenredige lenigheid in het gebruik van de stembanden op het podium bewoog. Het levert hem de titel "Godfather of the ABclub" op. Well done Mr. Hunter.

dizzy derwish (3 years ago)

geweldig ! Hij was al de revelatie op blues Peer drie jaar terug!!!

ayabraem (3 years ago)

hier kijk ik echt naar uit:)