Overview - Boeijen Hofstede Vrienten - Concerts

This concert is over. On this page you will find photo reports, reviews and posts on the concert. Where you at this gig? Then rate it!

2 ratings

Artists	Frank Boeijen, Henk Hofstede, Henny Vrienten
Genre	Dutch
Date	Thursday 16 October 2008
Organisation	AB
Location	Theatre seating Accessible to visitors with handicap Smoking Ban Hearing damage risk - Earplugs available
Hour	20:00

Announcing text

Boeijen-Hofstede-Vrienten are set to premier their new line-up! Frank Boeijen, Henk (Nits) Hofstede and Henny (Doe Maar) Vrienten is a bit of a mouthful so they won't mind if we call them BHV for shor...

Boeijen-Hofstede-Vrienten are set to premier their new line-up! Frank Boeijen, Henk (Nits) Hofstede and Henny (Doe Maar) Vrienten is a bit of a mouthful so they won't mind if we call them BHV for short. Three Dutchmen. They may not be tenors but they are major performers. These three delightful artists are already very well-known in their own right and joining forces they are guaranteed to spark off each other brilliantly, doing each other credit. Without any hankering for the past, because Frank and Henk and Henny are still too dynamic to indulge in that kind of behaviour, here is their account of how this exceptional project came into being.

At the entrance of Nijmegen station a man is standing waiting for a car. It is 1 May 1991, the morning after a heavy-going Queen's Birthday in Amsterdam. Everything is still is a bit blurred, while a man in a dark suit steps out of a black car that has just drawn to a halt. The car heads to the outskirts of the town, with Frank Boeijen at the steering wheel and Henk Hofstede sitting next to him. That day Frank and Henk worked on 'Twee Gezichten' (Two faces), a tune from Frank's first solo recording: 'Wilde Bloemen' (Wild Flowers). The recording also features a song Frank wrote with Henny Vrienten to break the ice ('Het IJs') between them. Even before then, back in the 1980s, they kept running into each other: backstage at muddy festivals, under festival tents and kicking their heels during television programmes: Doe Maar, the Frank Boeijen Group and the Nits. It is now 2007, 2008, history has been written and if you walk through Amsterdam every step can tell a story. They are standing in a guitar shop looking with eager eyes at the gleaming and cracked wood, the green lining of the cases, the mother of pearl... Standing there just as they did as youngsters, looking through a shop window at a guitar with a white tape featuring a photo of Elvis. The men are now older than their guitars. what are they going to do...?

TIMING

7pm doors

8pm Boeijen Hofstede Vrienten (part 1)

8:50 pm pauze

9:20 pm Boeijen Hofstede Vrienten (part 2)

Comments

In order to post a reaction you need to be logged in. You do not have an AB-profile yet? Register now!

blocked profile (3 years ago)

De Spil, Roeselare, 27 november 2008: http://users.telenet.be/piet.vercaempst/Muziek/Concerten/2008/boeijenvrientenhofstede.htm

rafartreides (3 years ago)

soms heb je zo van die concerten waar je aardig wordt verrast; erg leuk hoe 3 verschillende Hollandse Heren elkaars vrienden zijn en dus ook elkaars nummers brengen al dan niet in een nieuw kleedje zelden zo genoten van een heerlijk intiem concert boeiend!

Samson (3 years ago)

Neen, BHV betekent niet altijd Brussel-Halle-Vilvoorde. Soms betekent het ook 100 jaar verzamelde Nederlandse popgeschiedenis. Zoals gisteren bijvoorbeeld. De heren Boeijen, Hofstede en Vrienten speelden namelijk ten dans in de Ancienne Begique in Brussel. Ze hebben immers pas een plaat uit, Aardige Jongens, waarvoor ieder vier stukken aanleverde die dan verder uitgewerkt werden. Terwijl op plaat wel gastmuzikanten van de partij zijn, werden die gisteren netjes thuis gelaten. Maar met een palmares om u tegen te zeggen was dat geen bezwaar. Henny Vrienten mocht de aftrap geven met het titelnummer van de CD. "Wij zijn alvast Aardige Jongens. Aan ons zal het niet liggen. Nu jullie nog." Dit was niet het enige lied vol mijmeringen over een jeugd in de jaren zestig. Het ingehouden spel, voornamelijk op akoestische gitaar, en de stemmige beelden die geprojekteerd werden (geschoten door Henk Hofstede) vormden een mooi sfeervol geheel. De stemmen van de heren zijn ook nog niet aangetast, en ieder kreeg een beurt om de leadzang op zich te nemen. Uiteraard werd af en toe ook teruggegrepen naar de hoogdagen van de Nederlandse pop in de jaren '80, toen Doe Maar, The Nits en de Frank Boeijen Groep samen met o.a. De Dijk, The Scene en Tröckener Kecks ook bij ons het mooi weer maakte. Het eerste nummer dat zo voorbijkwam was Adieu Sweet Bahnhof in een polyglotte versie gezongen door Henk en Frank. Dat ondergetekende en zijn lief dan pas 10 dagen geleden zelf in de regen de trein van Brussel naar Paris-Nord genomen hebben, maakt het alleen maar leuker. Verder werd ook zeer snel het verschil in karakter tussen de drie heren duidelijk: macho Vrienten, gentleman Boeijen en zotskap Hofstede. Vreemd ook om te zien hoe deze laatste zich af en toe serieus te buiten ging aan elektrisch gitaargeweld en geschifte dansjes, terwijl mijn beeld van typische Nits-muziek toch redelijk onderkoeld is. Grappig. Na de pauze (theatertournee, dus zitten en pauze) werden enkele zeer rustige luisterliedjes gebracht, waardoor het concert even leek te gaan inzakken, maar een portie up tempo vrolijkheid (dixit Vrienten: "genoeg politieke correctheid, tijd voor wat ranzigheid. En laat dat maar aan Vrienten over.") over Margreetje bracht de sfeer weer in de tent. Na al dat nieuwe werk was het dan weer Greatest Hits tijd met een prachtig Zwart-Wit van Frank Boeijen (wat een stem!) en een prachtig uitgekleed 1 Nacht Alleen. ("Na zo'n prachtig lied van Boeijen mag ik weer. Het is niet altijd een cadeau. Wat moet een mens dan? Ik gooi er maar weer eens een hit tegenaan. En u doet de echo en de trombone? Want dat kost toch al gauw 300 euro per avond.") U heeft het al begrepen, het was weer een hartverwarmende avond, waardoor griep, vermoeidheid en andere besognes helemaal op het achterplan raakten. Afsluiten gebeurde dan ook in schoonheid; eerst kwam Nooit Meer Alleen (Als je Wint) van Vrienten en Wijlen Herman Brood en daarna kwam I can't help falling in love with you van de enige echte Kuif, Elvis. Voor de gelegenheid werd het door Frank omgedoopt in Ik denk dat ik verliefd word op jou. Soon in a theatre near you ...

ssstique (3 years ago)

aan wie een leuke foto van de drie heren heeft kunnen maken of deze in de pers heeft gevonden : kun je een seintje geven ? dank !

ssstique (3 years ago)

Ik vond het concert heel goed, heb van elke moment genoten met absoluut volle teugen. De sfeer zat er in, ook bij het publiek. Deze drie verschillende artiesten hebben ellkaars liedjes gespeeld, dat vond ik bijzonder. De vrolijkheid van Henk, de poësie van Frank en de bas van Henny, ach... krasse knarren hoor. Achteraf ook het genoegen gehad ze even te ontmoeten in de foyer. Wie deze toernee mist... eigen schuld!

scarpé (3 years ago)

Ben heel erg benieuwd wat deze 3 makkers gaan brengen!

ssstique (3 years ago)

Ik kijk uit naar deze drie te gekke muzikanten want ik volg ze al meer dan 25 jaar op de voet. Alledrie een heel eigen stijl en toch te gek samen, en ook : leuk voor bakvissen en nog steeds (anders) leuk voor het iets rijpere publiek. De CD klinkt alvast heel goed.